Aстронаутите на „Артемис II“ се сè поблиску до Земјата и размислуваа за своето историско патување околу Месечината, опишувајќи го како надреално и длабоко.
Првите лунарни истражувачи на човештвото по повеќе од половина век беа на помалку од 240.000 километри од дома.
Тие денеска се враќаат на Земјата и леталото треба да падне во Пацификот покрај брегот на Сан Диего.
А бродот за спасување веќе е на позиција, со ескадрила од воени авиони и хеликоптери подготвени да се приклучат на операцијата. Ова е прв пат НАСА и Министерството за одбрана да испратат заеднички екипаж на Месечината после Аполо 17 во 1972 година.
Рид Вајзман, астронаут на НАСА рече дека тие сме на приближно 170.590 километри оддалечени од планетата Земја, а денеска ќе бидат.
- Дел од ова е само обем. Едноставно, неверојатно е да се помисли дека можеме да изградиме меѓународен тим предводен од Соединетите Американски Држави и да си поставиме цел кон одржливо присуство на Месечината и на Марс. А потоа можеме да одиме и да го постигнеме тоа. И знам дека го направивме ова во Аполо и беше апсолутно неверојатно, но ќе ви кажам дека бевме таму, четворицата бевме токму сега. Ова не е ништо помалку од чудо. Неверојатно е што можеме да излеземе и да го направиме ова, да си играме со гравитацијата, да се насочуваме околу Месечината, да испраќаме четири луѓе во вселенски брод приближно 402.336 километри од дома и да ги вратиме. Постои – нема ништо што оваа нација не може да го направи кога има визија. Таа едноставно има способност да излезе и да заврши сè што сакаме да завршиме – Рид Вајзман, астронаут на НАСА.
Астронаутот Виктор Гловер, рече дека патувањето било неверојатно.
- Скокањето од платформата беше одлично. И многу луѓе размислуваат за ракетната наука и односот на моќта наспроти тежината. Па, забавувањето од таа брзина бара исто толку размислување и вежбање. И така ќе влеземе во атмосферата со околу 40 пати поголема брзина од брзината на звукот. А потоа ќе забавиме до слетување од 20 милји (приближно 32 километри) на час во Пацификот. Но, профилот G всушност ќе биде многу сличен на оној што е при лансирање. Ќе се искачиме во трите G, нешто повеќе од 3 G на патот надолу за нормален влез, но ако беше балистички, би можеле да се искачиме до 9, 10 G, што е она што го влечете во борбен авион, но би можеле да го правиме тоа неколку минути, 8 или 9 минути. И така, профилот G ќе биде прилично спортски, но кога ќе слетаме, топлинскиот штит и падобрате ќе нè направат убави и бавни, така што ќе слетаме во, што реков, прскање со брзина од околу 20 милји на час. И едвај чекаме да го видиме нуркачкиот тим и морнарицата што ќе дојдат да нè соберат- астронаутот на НАСА Виктор Гловер.
Б.С.