Меѓународниот ден на лицата со попреченост е потсетник дека во едно општество вистински напредок има само ако секој човек е виден, слушнат и поддржан. Иако институциите често зборуваат за еднаквост, реалноста покажува дека лицата со попреченост сè уште се меѓу најмаргинализираните групи: последни на листите, последни за финансиска поддршка, често без пристап до услуги, инфраструктура, образование и социјален живот. Прашањето е — дали државата навистина се грижи доволно? Зошто се последни во системот? Зошто немаат пристап до основни услуги? Зошто нивните средства се исплаќаат последни и во најмали износи? Време е политичарите да бидат последни на листата, а лицата со попреченост – први. Кој е виновен за тоа што лицата со попреченост остануваат невидливи?
Зошто лицата со попреченост се последни на листите за сè?
АНКЕТА: Дали Законот за социјална заштита е доволен за да се згрижат лицата со попреченост? Да/Не
© 2020 Телевизија Телма. Сите права се задржани.
Овој текст не смее да се печати или емитува, во целина или во делови, без договор со Телевизија Телма.