Новиот извештај на „UN Women“ покажува дека 84 отсто од женските организации имале зголемена побарувачка за нивните услуги од јануари 2025 година, додека речиси девет од десет веќе не можат да одговорат на тековните потреби – што е последица на најголемиот забележан годишен пад на помошта за развој.
Додека вооружените конфликти достигнуваат највисоки нивоа во последните 80 години, организациите што обезбедуваат услуги што спасуваат животи на жени и девојчиња остануваат без пари. Во новиот извештај на ОН за жени објавен денес за влијанието на намалувањата на помошта, е наведено дека најмалку еден милион жени и девојчиња го изгубиле пристапот до критична поддршка од јануари 2025 година.
Извештајот се базира на одговори од 855 организации предводени од жени и организации за права на жените во 52 земји погодени од кризи и конфликти.
Женските организации на кои им се заканува затворање се на првите редови на најтешките хуманитарни кризи во светот. Во земји како што се Авганистан, Демократска Република Конго и Хаити, во кои овие женски организации работат и кога меѓународните актери не можат и остануваат долго откако глобалното внимание ќе се префрли на друга страна..
Секој долар повлечен од женските организации е долар повлечен од преживеани од сексуално насилство поврзано со конфликт, раселени мајки, девојчиња принудени да одат на училиште и заедници кои се борат да преживеат“, рече Софија Калторп, шеф на хуманитарна акција на ОН за жени.
Околу 120 милиони жени и девојки имаат потреба од хуманитарна помош и заштита низ целиот свет , а 84 проценти од анкетираните женски организации известуваат дека побарувачката за нивните услуги се зголемила од јануари 2025 година. Речиси девет од 10 велат дека повеќе не можат да ги задоволат сегашните нивоа на потреби.
Две од пет анкетирани организации очекуваат да се затворат, привремено или трајно, во текот на следната година. За да ги одржат услугите што спасуваат живот, жените што раководат или работат во анкетираните организации плаќаат со сопствен труд, приходи и благосостојба.
Многумина се самите погодени од кризата. Шеесет и пет проценти од организациите предводени од жени известуваат дека персоналот работи без плата за да ги одржи услугите во функција.
Додека организациите влегуваат во режим на преживување, 48 проценти – речиси половина – известуваат за зголемена прегореност кај нивниот персонал, додека 88 проценти велат дека менталното здравје на жените и девојките се влошува.
Последиците од намалувањето на финансирањето се веќе видливи. Половина од женските организации воведоа листи на чекање или ги одбиваат жените и девојките. Деведесет и два проценти од организациите пријавуваат зголемување на нивото на сиромаштија кај жените на кои им служат, додека 82 проценти пријавуваат дека гледаат повеќе девојки кои го напуштаат училиштето.
Сексуалното насилство поврзано со конфликти се дуплираше во 2025 година, токму кога системите дизајнирани да ги заштитат жртвите се уриваат. Осумдесет и шест проценти од женските организации пријавуваат зголемување на родовото насилство во заедниците на кои им служат. Шеесет и два проценти од организациите пријавуваат дека безбедните простори повеќе не се достапни или се значително намалени.