Филмот се одвива во Рим, во 1946 година, веднаш по Втората светска војна. Градот се уште чувствува последиците од конфликтот — опустошување, сиромаштија, секојдневни тешкотии. Делја, е мажена за Ивано и мајка на три деца: двa сина и ќерка која наскоро треба да се венча. Ивано е строг, тврд маж, често насилен и омаловажувачки кон Делја. Делја истовремено се грижи и за својот кого-свекор, кој ја споделува слична патријархална менталитет и често ја оправдува и поттикнува таквата атмосфера дома. Со доаѓањето на пролетта, во семејството се созрева надеж за подобро: се ближи свршувачката на ќерката Марчела, момент на кој Делја се надева дека ќе се склучи брак со „добар“ човек, кој ќе и донесе некаковa сигурност. Но, во меѓувреме, Делја добива мистериозно писмо што ќе ја поттикне да се спротивстави на својата улога и на тивкото трпение кое го живее. Тоа писмо и честите малтретирања ја тераат да ја преиспита својата положба, сопружничката, мајчинската, и женската улога во домот и во општеството.
Филмот се движи на границата меѓу тешката реалност на патријархалната доминација и моментите на надеж, лична и емотивна ослободувачка потрага. Делја со мали, но значајни чекори започнува да се бори за себе, за достоинство, за глас — и тоа за семејството, но и за својата сопствена иднина.